بیماری تراکم بزاق در شیردان (Salivary abomasal syndrome) در برههای ۵ تا ۲۰ روزه بروز میابد که تا کنون علت آن مشخص نگردیده و عوامل میکروبی متعددی در موارد نمونه گیری و تشخیص جدا گردیده است. از جمله کلستریدیوم فلکس، باکتری های مشابه سارسینا و کلستریدیوم سوردلی و ….
علایم بیماری:
- لتارژی ( لرزش )
- عدم تعادل در راه رفتن
- ازبین رفتن رفلکس مکش
- اتساع محوطه بطنی
- عدم تمایل به برخواستن از زمین
- در موارد پیشرفته حیوان به پهلو افتاده و علایم دل درد و دندان قروچه از خود نشان میدهد و بعد از ۲ تا ۴ روز تلف می شود.
علایم کالبدگشایی:
شیردان متسع از گاز، مملو از بزاق، ترشحات شیردان و شیر لخته نشده دیده میشود. در مخاط شیردان نقاط متعدد هموراژیک وجود دارد که از خارج و قبل از باز نمودن آن مشاهده میشود.
در مواردی لخته های خون به صورت مخلوط با شیر دیده میشود و منظره ای به صورت دانه های قهوه (Coffee Grains) دیده میشود. در موارد شدیدتر، مقدار خون زیاد بوده و شیر و خون به صورت مخلوط ژله مانندی به رنگ قهوه ای و خاکستری دیده میشود. در صورت عدم پاسخ به درمان، حیوان به پهلو افتاده و علایم دل درد و دندان قروچه از خود نشان میدهد و بعد از ۲تا۴ روز تلف می شود.
عوامل مستعدکننده:
- آلودگی های محیطی
- آلودگی بستر
- جیره نامناسب میش در طول دوره آبستنی
- دریافت ناکافی از آغوز یا محرومیت از آغوز
- کیفیت پایین آغوز
- پنومونی
درمان:
استفاده از آنتی بیوتیک هایی نظیر اریترومایسین، آمپیسیلین، نئومایسین و اسپکتینومایسین در ابتدای بیماری موثر است.
درمان های حمایتی نظیر سرم تراپی و استفاده از ب کمپلکس و بی کربنات نیز در درمان موثرخواهد بود.
نکته مهمی که باید به آن توجه کرد این است که درمان در ابتدای بروز علایم موثر خواهد بود و در موارد پیشرفته پیش آگهی مناسبی ندارد.